برنامه مهاجرت آتلانتیک (AIP)

این مقاله را طوری نوشته‌ام که قبل از هر هزینه‌ای بدانید این مسیر به چه کسی می‌خورد و کجا گیر می‌کند.

این برنامه دقیقاً چیست

AIP برنامه‌ای کارفرمامحور برای اقامت دائم در نوااسکوشیا، نیوبرانزویک، جزیره پرنس ادوارد و نیوفاندلند و لابرادور است. اسم قدیمی‌اش «پروژه پایلوت آتلانتیک» بود که آزمایشی بود. بعد از پایان دوره آزمایشی، به برنامه دائمی تبدیل شد. اگر هنوز در منابع فارسی عبارت «پایلوت» را می‌بینید، آن منبع قدیمی است.

منطق برنامه ساده است: این استان‌ها کمبود نیروی کار و کاهش جمعیت دارند و ترجیح داده‌اند انتخاب مهاجر را تا حد زیادی دست کارفرما بدهند، البته با نظارت استان و دولت فدرال.

تفاوتش با اکسپرس اینتری

در اکسپرس اینتری شما به‌تنهایی رقابت می‌کنید و دولت بر اساس امتیاز شما را دعوت می‌کند. در AIP رقابت اصلی سر پیدا کردن کارفرماست. نکته‌ای که برای بسیاری از متقاضیان جذاب است این است که پیشنهاد کار در این برنامه معمولاً نیاز به LMIA ندارد. اما این را با «ساده‌تر است» اشتباه نگیرید. به‌جای LMIA، کارفرما باید فرایند تعیین‌شدن (designation) و تأیید استان را طی کند و برای هر کارمند هم جداگانه مراحل را پیش ببرد.

مراحل کار

کارفرمای مشخص‌شده

کارفرما اول باید از استان مورد نظر مجوز «کارفرمای مشخص‌شده» بگیرد. در بعضی استان‌ها فهرست این کارفرماها منتشر می‌شود، ولی فهرست‌ها همیشه کامل و به‌روز نیستند. پیشنهاد کار هم باید معتبر باشد: تمام‌وقت، غیرفصلی و با مدت‌زمان قابل‌توجه، و در همان استانی که کارفرما مشخص شده است.

برنامه استقرار

قبل از اینکه کارفرما برای شما درخواست تأیید بدهد، باید با یک سازمان خدمات استقرار مورد تأیید برنامه ارزیابی انجام دهید و یک برنامه استقرار فردی بگیرید. این مرحله را خیلی‌ها دست‌کم می‌گیرند. فقط یک جلسه به نظر می‌رسد، ولی بدون آن ادامه نمی‌دهید و بسته به ظرفیت سازمان‌ها ممکن است زمان‌بر باشد. همین‌جا بهتر است از هم‌اکنون مدارکتان را مرتب کنید.

تأیید استان

کارفرما درخواست تأیید (endorsement) را به استان می‌دهد. استان بررسی می‌کند که کارفرما مجاز است، پیشنهاد کار با شرایط برنامه می‌خواند و برنامه استقرار انجام شده است. بعد از تأیید، استان نامه‌ای صادر می‌کند که اصل پرونده اقامت شما به آن تکیه دارد.

درخواست اقامت دائم

با نامه تأیید، به IRCC برای اقامت دائم درخواست می‌دهید. اگر زمان پردازش اقامت طولانی باشد، در بعضی شرایط می‌توان درخواست مجوز کار موقت هم داد تا کار را شروع کنید. اینکه این گزینه برای شما قابل‌استفاده هست یا نه، به وضعیت پرونده و قوانین همان زمان بستگی دارد.

شرایط خود متقاضی

شرایط دقیق بسته به سطح شغل فرق می‌کند، ولی چند محور ثابت است. مهارت زبانی حداقلی لازم است که برای سطح پایین‌تر مشاغل حدود CLB 4 است و برای مشاغل بالاتر بیشتر می‌شود. تحصیلات باید معادل مدرک کانادایی باشد و برای مدرک خارجی معمولاً ارزیابی مدرک (ECA) لازم است. تجربه کاری مرتبط هم الزامی است، مگر اینکه فارغ‌التحصیل یکی از مؤسسات آتلانتیک باشید که شرایط جداگانه‌ای دارند. اگر در کانادا قانونی کار نمی‌کنید، معمولاً باید تمکن مالی نشان دهید. ارقام دقیق را همیشه از سایت رسمی IRCC بگیرید، چون هر چند وقت یک‌بار تغییر می‌کنند.

مشکل اصلی

پیدا کردن کارفرما. این کار را راحت نشان دادن، بزرگ‌ترین اشتباه در تبلیغات این برنامه است. کارفرمایی که قبلاً دست‌کم یک بار این فرایند را طی کرده، معمولاً حاضرتر است دوباره همکاری کند. پس به‌جای ارسال رزومه به همه جا، فهرست کارفرمایان مشخص‌شده و آگهی‌های مرتبط با رشته خودتان را دقیق دنبال کنید.

یک هشدار جدی هم دارم. در این مسیر دلال و واسطه زیاد است. هیچ‌کس نمی‌تواند «پیشنهاد کار» برای شما بفروشد. اگر کسی در ازای پول، قرارداد کاری تضمینی پیشنهاد می‌دهد، اول سابقه کارفرما را در فهرست رسمی استان بررسی کنید و دقت کنید که پیشنهاد کار قلابی می‌تواند کل پرونده را بی‌اعتبار کند.

جاهایی که پرونده‌ها گیر می‌کنند

شغلی که در قرارداد آمده با کد و شرح وظایف واقعی نمی‌خواند، نتیجه آزمون زبان در زمان درخواست منقضی شده، مدرک تحصیلی با آنچه کارفرما نوشته هم‌خوانی ندارد، سابقه کاری فاقد مستندات کافی است، یا کارفرما در میانه راه پشیمان می‌شود یا شرایط استان عوض می‌شود. هیچ‌کدام این‌ها غیرعادی نیست، ولی اگر از قبل بدانید، بیشترشان قابل‌پیشگیری‌اند.

وضعیت امسال

ظرفیت سالانه این برنامه و سیاست هر استان تغییر می‌کند. در منابعی که دیدم ارقام ظرفیت ۲۰۲۶ با هم متفاوت بود و گزارش‌هایی هم هست که بعضی استان‌ها مقطعی پذیرش کارفرمای جدید را محدود کرده‌اند. چون به این منابع به‌تنهایی اعتماد نمی‌کنم، عددی از خودم نمی‌گذارم. قبل از هر اقدام، وضعیت استان مورد نظر را روی سایت رسمی همان استان و صفحه AIP در IRCC کنترل کنید.

چه کسانی مناسب‌ترند

این برنامه برای کسی خوب است که رشته‌اش در این استان‌ها تقاضا دارد، زبانش در حد قابل‌قبولی است و از زندگی در شهرهای کوچک‌تر و خارج از تورنتو و ونکوور ناراضی نیست. اگر هدف شما حتماً یک کلان‌شهر است، پیش از شروع دوباره فکر کنید، چون اقامت دائم شما را به کار در همان منطقه معطوف نمی‌کند ولی زندگی روزمره و فرصت‌های اولیه را کاملاً تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برای اینکه ببینید پرونده خودتان به این مسیر می‌خورد یا نه، به شغل، زبان، مدرک و سابقه‌تان نگاه کنید و با یک مشاور یا وکیل مجاز مهاجرت صحبت کنید. هیچ مقاله‌ای، از جمله این مقاله، جای بررسی پرونده فردی را نمی‌گیرد.

سوالات متداول