مهاجرت از طریق ازدواج ۲۰۲۶: شرایط، مدارک و قوانین کشورهای اصلی
مهاجرت از طریق ازدواج یعنی گرفتن ویزا و اقامت به پشتوانه رابطه با شهروند یا مقیم دائم یک کشور. همه کشورها دو چیز را میسنجند: واقعی بودن رابطه و توان اسپانسر برای تامین زندگی. در این راهنما شرایط آمریکا، کانادا، انگلستان و آلمان، مدارک اثبات رابطه و خطرهای ازدواج صوری را مرور میکنیم.
در پرونده ویزای همسر، مدارک رابطه به اندازه سند ازدواج اهمیت دارد.
مهاجرت از طریق ازدواج چیست؟
در این مسیر، یک نفر که شهروند یا مقیم دائم کشور مقصد است بهعنوان اسپانسر، همسر یا شریک زندگی خود را دعوت میکند. به آن ویزای همسر، ویزای پیوست خانواده یا اسپانسرشیپ همسر هم میگویند. این مسیر با ویزای همراه فرق دارد: در ویزای همراه، همسر شما دانشجو یا نیروی کار موقت است و اقامت شما به اعتبار ویزای او وابسته است.
بسته به قانون هر کشور، سه نوع رابطه ممکن است پذیرفته شود: ازدواج ثبتشده، نامزدی با قصد ازدواج در کشور مقصد و زندگی مشترک بدون ثبت ازدواج (Common-law یا Partner).
شرایط مشترک در بیشتر کشورها
وضعیت اسپانسر: شهروند یا مقیم دائم و معمولاً دستکم ۱۸ ساله.
اعتبار قانونی رابطه: ازدواج معتبر طبق قانون محل ثبت و آزاد بودن هر دو طرف برای ازدواج.
واقعی بودن رابطه: رابطه نباید فقط برای گرفتن اقامت شکل گرفته باشد.
توان مالی و مسکن: در بسیاری از کشورها اسپانسر باید حداقل درآمد و محل زندگی مناسب داشته باشد.
زبان: برخی کشورها سطح پایه زبان را پیش از ورود میخواهند.
سلامت و سوء پیشینه: آزمایش پزشکی و گواهی عدم سوء پیشینه.
قوانین کشورهای اصلی
کشور
نوع ویزا
نکته کلیدی
آمریکا
K-1 (نامزدی)
دو طرف معمولاً باید در دو سال اخیر حضوری همدیگر را دیده باشند و ظرف ۹۰ روز پس از ورود ازدواج کنند
آمریکا
CR-1 / IR-1 (همسر)
ویزای مهاجرتی همسر شهروند؛ اگر کمتر از دو سال از ازدواج گذشته باشد، گرینکارت اولیه مشروط است
کانادا
اسپانسرشیپ همسر یا پارتنر
همسر، پارتنر Common-law (حداقل ۱۲ ماه زندگی مشترک پیوسته) و پارتنر Conjugal پذیرفته میشوند؛ اسپانسر باید ۱۸ سال به بالا باشد
انگلستان
ویزای همسر (Family visa)
حداقل درآمد سالانه ۲۹٬۰۰۰ پوند و شرط زبان انگلیسی
آلمان
پیوست خانواده (Ehegattennachzug)
معمولاً مدرک زبان آلمانی سطح A1 پیش از ورود لازم است و چند گروه از این شرط معافاند
سند ازدواج فقط ثابت میکند ازدواج ثبت شده است. افسر پرونده میخواهد ببیند رابطه چطور شکل گرفته و ادامه دارد:
سند ازدواج رسمی و ترجمه رسمی آن؛ در صورت ازدواج قبلی، مدرک طلاق یا فوت.
شرح مکتوب رابطه: آشنایی، دیدارها، خواستگاری و مراسم.
عکسهای دورههای مختلف همراه خانواده و دوستان، نه فقط عکسهای روز عقد.
سابقه تماس و پیامها در طول زمان.
بلیت، مهر گذرنامه و رزرو هتل سفرهای مشترک.
مدارک مالی مشترک: حوالهها، حساب مشترک، اجارهنامه یا بیمه به نام هر دو.
نامه یا شهادتنامه اطرافیان که از رابطه آگاهاند.
نکته: تفاوت سنی زیاد، آشنایی کوتاه، نداشتن زبان مشترک یا برگزار نشدن مراسم مانع قانونی نیست، ولی باعث بررسی دقیقتر میشود. در این حالتها شرح رابطه و مدارک پشتیبان را کاملتر آماده کنید.
مراحل کلی اقدام
انتخاب نوع ویزا: نامزدی، همسر یا پارتنر، با توجه به وضعیت رابطه و قانون مقصد.
ثبت درخواست اسپانسر: اسپانسر پرونده را نزد اداره مهاجرت کشور خود باز میکند.
تکمیل مدارک متقاضی: فرمها، مدارک هویتی، مدارک رابطه، گواهی عدم سوء پیشینه و آزمایش پزشکی.
بیومتریک و مصاحبه: در سفارت یا مرکز دریافت مدارک؛ ممکن است از زوجین جداگانه سوال شود.
تصمیم و ورود: دریافت ویزا، سفر و ثبت اقامت در کشور مقصد.
ناهماهنگی پاسخهای دو طرف یا کمبود مدارک رابطه از دلایل پرتکرار رد این پروندههاست. راه جبران را در راهنمای ریجکتی ویزا بخوانید.
ازدواج صوری و پیامدهای آن
ازدواجی که فقط برای گرفتن اقامت انجام شود در همه کشورها تخلف مهاجرتی است و در بسیاری از آنها جرم به حساب میآید. پیامدهای آن شامل رد پرونده، لغو اقامت حتی سالها پس از صدور، اخراج، ممنوعیت ورود و پیگرد قضایی هر دو طرف است. پرداخت پول به فرد یا واسطه برای ازدواج، علاوه بر این خطرها، شما را در معرض کلاهبرداری هم قرار میدهد. هیچ مشاور معتبری چنین مسیری را پیشنهاد نمیکند.
از اقامت تا تابعیت
اقامت بهدستآمده از ازدواج معمولاً حق کار و تحصیل میدهد. در برخی کشورها اقامت اولیه موقت یا مشروط است و بعد از مدتی باید ثابت کنید رابطه ادامه دارد. تابعیت مرحله جداگانهای است و به سالهای اقامت، زبان و شرایط دیگر بستگی دارد. اگر فرزندی در کشور مقصد دارید یا خواهید داشت، راهنمای مهاجرت از طریق فرزند را هم ببینید.
برای بررسی شرایط پرونده همسر یا نامزد خود و انتخاب نوع ویزای مناسب، با کارشناسان سفیران ویزا مشورت کنید.
خیر. ازدواج معمولاً ابتدا ویزا و اقامت موقت یا دائم میدهد. برای تابعیت باید چند سال اقامت قانونی داشته باشید و شرطهایی مثل زبان و آزمون شهروندی را بگذرانید.
2) ویزای نامزدی با ویزای همسر چه فرقی دارد؟
ویزای نامزدی برای ورود و ازدواج در کشور مقصد است؛ مثلاً با K-1 آمریکا باید ظرف ۹۰ روز پس از ورود ازدواج کنید. ویزای همسر برای کسانی است که ازدواجشان ثبت شده است.
3) حداقل درآمد اسپانسر در انگلستان چقدر است؟
برای ویزای همسر انگلستان، درآمد سالانه باید دستکم ۲۹٬۰۰۰ پوند باشد. این مبلغ میتواند از درآمد شغلی، پسانداز یا ترکیب منابع مجاز تامین شود.
4) آیا ازدواج ثبتشده در ایران در کشورهای دیگر معتبر است؟
ازدواجی که طبق قانون محل ثبت معتبر باشد معمولاً پذیرفته میشود، به شرط آنکه سند رسمی، ترجمه رسمی و در صورت نیاز تاییدیههای لازم را داشته باشد.
5) اگر رابطه پس از گرفتن اقامت به پایان برسد چه میشود؟
به نوع اقامت و قانون کشور بستگی دارد. اقامت موقت وابسته به همسر ممکن است تمدید نشود، ولی بسیاری از کشورها برای موارد خاص مثل خشونت خانگی یا داشتن فرزند مسیر مستقل پیشبینی کردهاند.
6) رسیدگی به پرونده ویزای همسر چقدر طول میکشد؟
از چند ماه تا بیش از یک سال، بسته به کشور، نوع ویزا و کامل بودن مدارک. زمان روز را باید از صفحه رسمی اداره مهاجرت همان کشور ببینید.