📝 درخواست مشاوره
اطلاعات خود را وارد کنید تا کارشناسان ما با شما تماس بگیرند.
کار در جمهوری کنگو
بازار کار در جمهوری کنگو با وجود ناآرامی های سیاسی که مانع رشد شده است، چهاردهمین اقتصاد بزرگ آفریقا است. منابع طبیعی این کشور از اقتصاد حمایت می‌کند و معدن، نفت و گاز و FMCG بیشترین ثروت صادراتی را ایجاد می‌کند. چین علاقه قابل توجهی به این کشور دارد و 54 % از کل بازار صادرات را به خود اختصاص داده است. جمهوری دموکراتیک کنگو یک محیط کاری و اجتماعی چالش برانگیز است. اکثر نقش ها برای افراد بسیار ماهر در قالب سازمان های غیردولتی و کار خیریه است.
مهاجرت به جمهوری دموکراتیک کنگو قبل از دریافت پیشنهاد کار توصیه نمی‌شود. جمهوری دموکراتیک کنگو بازار کار دشواری است، با بیکاری مزمن بالا، به ویژه در میان جوانان، که همچنین دارای نیروی کار اغلب فاقد مهارت های قابل فروش است. مشاغلی که نیاز به آموزش فنی یا حرفه ای دارند اغلب توسط مهاجران پر می‌شود. در این مطلب در خصوص کار در جمهوری و شرایط بازار کار در این کشور صحبت می‌کنیم. موسسه حقوقی سفیران ویزا با ارائه مشاوره تخصصی در حوزه کار در کشور جمهوری کنگو متقاضیان را راهنمایی می‌کنند.
[lwptoc]
شرایط کار در جمهوری کنگو
هیچ سیاست رسمی یا رسمی برای اجباری شدن تشکیل مدیران ارشد یا هیئت مدیره وجود ندارد. با این حال، قانون کار تصریح می‌کند که برای مشاغل با بیش از 100 کارمند، 10 % از کل کارکنان باید محلی باشند. همچنین، اگر مدیر عامل یک خارجی باشد، معمولاً انتظار می‌رود که معاون یا دبیرکل او یک شهروند کنگو باشد. این مقررات بسته به بخش فعالیت و تخصص موجود قابل چشم پوشی است. هیچ شرط سختی، ویزا، اقامت یا مجوز کار وجود ندارد که مانع از تحرک سرمایه گذاران خارجی و کارمندان آنها شود، اگرچه در طول سال 2016 برخی گزارش ها مبنی بر مشکلات شرکت های آمریکایی در تامین ویزای ورود به جمهوری دموکراتیک کنگو وجود داشت.
در نمودار زیر شاهد نرخ بیکاری در جمهوری کنگو هستید:
قوانین کار در جمهوری کنگو
در سال 2016، قانون کار جدید جهت مهاجرت به جمهوری کنگو تصویب شد که به خارجی ها، تحت شرایط خاص، مجوز می‌دهد. به مدیریت یک اتحادیه کارگری منصوب می‌شود و به زنان اجازه می‌دهد در شیفت شب کار کنند. علیرغم این تغییرات، قانون کار جمهوری خلق کنگو هنوز نیاز به بازنگری اساسی دارد، از جمله تسهیل اشتغال خارجی و ایجاد حمایت بیشتر از کارمندان خارجی و داخلی. قانون کنگو محدودیت های خاصی را بر اصل چانه زنی جمعی آزاد و داوطلبانه در بخش عمومی اعمال می‌کند. قانون چانه زنی دسته جمعی را در بخش های خاص، از جمله توسط کارمندان دولت و کارمندان دولتی ممنوع می‌کند، و قانون حمایت کافی در برابر تبعیض ضد اتحادیه ها را ارائه نمی‌دهد.
در حالی که حق اعتصاب به رسمیت شناخته شده است، مقرراتی وجود دارد که این حق را تضعیف می‌کند، از جمله الزام اتحادیه ها به کسب مجوز و پایبندی به رویه های طولانی داوری اجباری و تجدید نظر قبل از شروع اعتصاب. در سال 2016، کارکنان اداره استانداردهای تجاری GDRC، اداره کنترل کنگو (OCC)، در پاسخ به 4 ماه حقوق پرداخت نشده دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب سه هفته ای که در نوامبر 2016 پایان یافت، با تأخیر در روند ترخیص کالاهای ورودی به کشور، بخش واردات و صادرات را تحت تأثیر قرار داد. علیرغم تصویب GDRC از هشت کنوانسیون اصلی سازمان بین المللی کار (ILO)، برخی از قوانین کنگو همچنان با کنوانسیون ILO در مورد کار اجباری ناسازگار است. شکاف های قابل توجهی هم در قانون و هم در عمل در رابطه با رعایت کنوانسیون های سازمان بین المللی کار وجود دارد.
حقوق کار در جمهوری کنگو
قانون کار در جمهوری کنگو تبعیض در شغل و شغل بر اساس نژاد، جنسیت، زبان یا موقعیت اجتماعی را ممنوع می‌کند. این قانون به طور خاص در برابر تبعیض مبتنی بر مذهب، سن، عقاید سیاسی، منشاء ملی، ناتوانی، بارداری، گرایش جنسی، هویت جنسیتی یا وضعیت HIV مثبت محافظت نمی‌کند. همچنین، هیچ قانونی به طور خاص تبعیض را در استخدام کارکنان خدمات عمومی شغلی منع نمی‌کند. دولت کنگو قوانین مربوط به استخدام را به طور مؤثر اجرا نمی‌کند. دولت حداقل دستمزدهای منطقه ای را برای همه کارگران شرکت های خصوصی تعیین می کند و بالاترین مقیاس های دستمزد برای شهرهای کینشاسا و لوبوباشی اعمال می شود.
این قانون هفته های کاری استاندارد متفاوتی را از 45 تا 72 ساعت برای مشاغل مختلف تعریف می‌کند و دوره های استراحت و پرداخت حق بیمه را برای اضافه کاری تعیین می‌کند. قانون هیچ مکانیسم نظارتی یا اجرایی ایجاد نمی‌کند و کارفرمایان در هر دو بخش رسمی و غیر رسمی اغلب به این مقررات احترام نمی گذارند. قانون منع اضافه کاری اجباری ندارد. قانون کار استانداردهای بهداشتی و ایمنی را مشخص می‌کند. وزارت کار 200 بازرس کار استخدام کرده است که برای اجرای سازگار با مقررات کار کافی نیست. دولت به طور مؤثر چنین استانداردهایی را در بخش غیررسمی اجرا نمی‌کند و اجرای آن در بخش رسمی نابرابر است.
مشکلات کار در جمهوری کنگو
قانون مجازات جمهوری دموکراتیک کنگو مجازات کیفری مناسبی را در مورد اعمال کار اجباری تعیین نکرده است. در عمل، کار اجباری همچنان ادامه دارد و همچنان یک نگرانی جدی است. بر اساس مطالعه یونیسف در سال 2105، نزدیک به یک سوم کنگوهایی که در بخش معدن غیررسمی شاغل بودند (40000 نفر از 150000) کودک بودند. به گفته وزارت کار جمهوری دموکراتیک کنگو، کودکان همچنان به استخراج طلا، کاسیتریت (سنگ معدن قلع) و وولفرامیت (سنگ معدن تنگستن) مشغول هستند. کودکان همچنین به طور فزاینده ای توسط احزاب سیاسی برای فعالیت های خشونت آمیز انتخاباتی استخدام می‌شوند.
به منظور مبارزه با این مشکل، رئیس جمهور کابیلا قانونی را در 15 ژوئیه 2016 امضا و ابلاغ کرد که سن قانونی کار را 18 سال تعیین می‌کند. مجازات تخلفات برای بدترین اشکال کار کودک، که 1 تا 3 سال حبس و جریمه نقدی است. به عنوان 200000، فرانک کنگو 170$ (دلار) برای جلوگیری از تخلفات کافی نیست. در حالی که دادگاه های جنایی جمهوری دموکراتیک کنگو به رسیدگی به شکایات کار کودکان ادامه می دادند، نه دادگاه ها و نه سایر سازمان های دولتی این قوانین را به طور مؤثر اجرا نکردند. موسسه حقوقی سفیران ویزا در حوزه ارائه خدمات کامل و تخصصی در زمینه مهاجرت کاری و کار در جمهوری کنگو همراه و مشاور شماست.
سوالات مهم در باب کار در جمهوری کنگو
در این بخش به مهم ترین سوالات شما پاسخ می دهیم:
- شرایط کار در جمهوری کنگو به چه صورت است؟ هیچ سیاست رسمی یا رسمی برای اجباری شدن تشکیل مدیران ارشد یا هیئت مدیره وجود ندارد. با این حال، قانون کار تصریح می‌کند که برای مشاغل با بیش از 100 کارمند، 10 % از کل کارکنان باید محلی باشند. همچنین، اگر مدیر عامل یک خارجی باشد، معمولاً انتظار می‌رود که معاون یا دبیرکل او یک شهروند کنگو باشد. این مقررات بسته به بخش فعالیت و تخصص موجود قابل چشم پوشی است. هیچ شرط سختی، ویزا، اقامت یا مجوز کار وجود ندارد که مانع از تحرک سرمایه گذاران خارجی و کارمندان آنها شود، اگرچه در طول سال 2016 برخی گزارش ها مبنی بر مشکلات شرکت های آمریکایی در تامین ویزای ورود به جمهوری دموکراتیک کنگو وجود داشت.
- قوانین کار در جمهوری کنگو چگونه است؟ در سال 2016، قانون کار جدید جهت مهاجرت به جمهوری کنگو تصویب شد که به خارجی ها، تحت شرایط خاص، مجوز می‌دهد. به مدیریت یک اتحادیه کارگری منصوب می‌شود و به زنان اجازه می‌دهد در شیفت شب کار کنند. علیرغم این تغییرات، قانون کار جمهوری خلق کنگو هنوز نیاز به بازنگری اساسی دارد، از جمله تسهیل اشتغال خارجی و ایجاد حمایت بیشتر از کارمندان خارجی و داخلی. قانون کنگو محدودیت های خاصی را بر اصل چانه زنی جمعی آزاد و داوطلبانه در بخش عمومی اعمال می‌کند. قانون چانه زنی دسته جمعی را در بخش های خاص، از جمله توسط کارمندان دولت و کارمندان دولتی ممنوع می‌کند، و قانون حمایت کافی در برابر تبعیض ضد اتحادیه ها را ارائه نمی‌دهد.