مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی

مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی  به دلیل فقدان دسترسی به اشتغال، فرصت آموزشی برای پناهجویان جزء روش های مهاجرتی سخت و غیرممکن است. دلیل این امر به واسطه عدم تعهد دولت سریلانکا به معاهده 1967 سازمان ملل در امور پناهندگان است. در این زمینه دولت سریلانکا هیچ گونه وضعیت قانونی را برای مهاجرت از طریق پناهندگی به رسمیت نمی شناسد. برای همین، UNHCR به اختیار خود برای پناهجویان در کشور سریلانکا مجوز زندگی موقتی تا زمان برای روشن شدن درخواست صادر می‌کند.

[lwptoc]

پناهجویان و پناهندگان در این کشور به شدت وابسته به کمک های نهادهای مردمی هستند. همچنین پناهندگان در این کشور ملزم به اقامت در اردوگاه های مشخص شده توسط دولت سریلانکا تا زمان دریافت پاسخ هستند. فرآیند رسیدگی به پرونده متقاضیان پناهندگی نیز ممکن است حتی تا 2 سال نیز به طول بی انجامد. با توجه به مسائل و مشکلات، مهاجرت از طریق روش پناهندگی چیزی جزء اتلاف وقت و هزینه نیست.

درباره پناهندگی در سریلانکا

سریلانکا هنوز کنوانسیون 1951 در مورد وضعیت پناهندگان و پروتکل 1967 آن را تصویب نکرده است اما اهمیت توافقنامه جهانی پناهندگان را به عنوان نقطه تجمع برای چند جانبه گرایی و همبستگی به رسمیت شناخته است که می‌تواند به محافظت و رفع نیازهای میلیون ها نفر کمک کند که در اثر درگیری آواره شده اند. دولت سریلانکا علی رغم اینکه طرف کنوانسیون یا پروتکل 1967 نبود، فضای پناهندگی را برای آنان فراهم می‌کند تا ادعاهای خود را به UNHCR در سریلانکا ارائه دهند و بمانند، در حالی که در هر مورد خاص یک راه حل حاصل می‌شود. طبق توافق دولت با شورای عالی پناهندگان سازمان ملل، به آنها فضایی داده می‌شود که می‌توانند در آن اقامت کنند تا زمانی که شورای عالی پناهندگان درخواست های پناهندگی خود را که بین یک و نیم تا دو سال طول بکشد، پردازش کند.

در حال حاضر 844 پناهنده و 826 پناهجو در انتظار تعیین ادعاهای خود در سریلانکا هستند. از آنجا که سریلانکا عضو این کنوانسیون نیست، این پناهندگان و پناهجویان هیچ وضعیت قانونی قانونی ندارند و بنابراین نمی‌توانند در طول اقامت خود در سریلانکا کار کنند. در نتیجه، کمک هزینه زندگی توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تأمین می‌شود که می‌تواند برای تأمین نیازهای اساسی آنها استفاده شود. این کمک هزینه زندگی فقط برای پناهندگان در دسترس است. پناهجویان برای تأمین نیازهای اساسی خود باید به پشتیبانی سازمان های غیر دولتی مانند ZOA و Muslim Aid و همچنین حمایت از خانواده ها در خانه متکی باشند.

 وضعیت پناهجویان در سریلانکا

اصطلاح پناهجو (Asylum-seeker) و پناهنده (Refugee) جزء واژگانی ایست که گاها به اشتباه جای هم به کار می‌رود: پناهجو کسی است که بیان می‌کند او پناهنده است. اما ادعا متقاضی قطعا مورد ارزیابی قرار نمی‌گیرد. پناهجویان غیر سریلانکایی ممکن است برای تحویل درخواست پناهندگی خود به نمایندگی UNHCR مراجعه کنند. زمان صرف شده برای رسیدگی به درخواست های پناهجویان ممکن است طولانی باشد. این دوره زمانی ممکن است از یک ماه تا چند سال به طول بی انجامد.

متقاضیان مهاجرت از طریق پناهندگی در طی ارزیابی، به هیچ وجه توسط هیچ سازمانی تحت حمایت حقوقی قرار نمی‌گیرند. در کشور سریلانکا به دلیل عدم تعهد بین المللی دولت این کشور نسبت به پناهجویان، گواهی سریلانکایی UNHCR جهت اقامت موقتی برای پناهجویان خارجی صادر می‌شود. تا زمانیکه پرونده درخواست آنها رسیدگی شود.

 شرایط مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی

بر اساس کنوانسیون مربوط به امور پناهندگان، پناهنده کسی است که برای فرار یا ترس از شکنجه و اذیت نژادی، قومیتی، ملی یا مذهبی توانایی کسب حمایت از کشور خود را ندارد. درخواست های پناهجویانی که تحت بررسی تعیین وضعیت پناهندگی (RSD) قرار می‌گیرند به عنوان پناهنده شناخته می‌شوند. تا زمان مشخص شدن نظر نهایی تحت حمایت UNHCR قرار می‌گیرند. برای پناهندگان در سریلانکا نیز گواهی سریلانکایی UNHCR صادر می‌شود.

وضعیت مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی

در رابطه با وضعیت پناهندگان، دولت سریلانکا هنوز هم پایبند به معاهده 1951  و پروتکل  امور پناهندگان سازمان ملل است. اهمیت تاثیر کمک های جهانی بر روی پناهندگان را به عنوان نقطه عطفی در جهت چند جانبه گرایی و همکاری بین المللی به رسمیت می شناسد. با وجود اینکه دولت سریلانکا هنوز هم رسما عضو معادهده پروتکل 1967 ناست. اما دولت سریلانکا فضا و امکانات لازم را برای پناهجویان و پناهندگان تهیه می‌کند تا آنها بتوانند درخواست پناهندگی خود را تحویل UNHCR دهند.

پس به عنوان توافق دولت سریلانکا با UNHCR، امکان اقامت در اردوگاه هایی برای پناهندگان تا زمان تعیین تکلیف آنها فراهم شد. باید بگوییم که پرونده برخی از این پناهجویان حتی به 1.5 تا 2 سال نیز می رسد. در حال حاضر 844 پناهنده و 826 پناهجو منتظر تعیین درخواست پناهندگی در سریلانکا مقیم هستند. سریلانکا عضوی از معاهده پروتکل 1967 ناست. بنابرین این پناهندگان و پناهجویان هیچ گونه وضعیت قانونی رسمی ندارند.

درخواست پناهندگی در سریلانکا

برای درخواست وضعیت پناهندگی در کشور سریلانکا، فرم درخواست خود را به همراه مدارک هویتی شامل موارد زیر ارسال نمائید:

• پاسپورت معتبر
• کارت شناسایی
• گواهی تولد یا ازدواج
• عکس

 به نزدیکترین اداره UNHCR  این سازمان به محض دریافت درخواست پناهندگی متقاضیان برای آنها گواهی زندگی در سریلانکا در کمپ های مشخصی را تا زمان رسیدگی و پاسخ به درخواست صادر می‌کند. متقاضیان مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی ممکن است با جواب رد یا قبول پناهندگی در سریلانکا مواجه شوند. اما در هر صورت دولت سریلانکا هیچ گونه تعهدی در قبال پناهندگان در این کشور ندارد. اکثر متقاضیان وابسته به کمکهای مردمی هستند. درحال حاضر، 844 پناهنده و 826 پناهجوی خارجی در سریلانکا وجود دارند که منتظر پاسخ درخواست خود هستند.

مسائل و مشکلات پناهندگان در سریلانکا

با توجه به عدم عضویت سریلانکا در پروتکل 1967 و عدم اعطاء وضعیت پناهندگی به پناهجویان در این کشور، به همین دلیلی متقاضیان مهاجرت به سریلانکا از طریق پناهندگی قادر به کار در حین اقامت در سریلانکا نهستند. در نتیجه، مجوز زندگی این متقاضیان پناهندگی در کشور سریلانکا توسط خود UNHCR صادر شده است. در راستای تهیه و تامین نیازهای اساسی آنها است. در رابطه با تامین معاش، پناهجویان عمدتا متکی  به حمایت نهادهای غیردولتی همانند ZOA و Muslim Aidهستند.  همچنین فرزندان پناهجویان در سریلانکا دسترسی محدودی به آموزش دارند.

با وجود اینکه آموزش ابتدایی در دسترس  فرزندان پناهجویان قرار دارد. اما کودکان زیر 5 سال و بالای 12 سال هیچ گونه آموزش رسمی در سریلانکا دریافت نمی‌کنند. در این زمینه نیز پناهجویان در سریلانکا دست به دامان نهادهای خیریه و مردم نهاد هستند. در زمینه خدمات بهداشتی نیز دولت سریلانکا به خاطر عدم تعهد بین المللی خود، خدمات ناچیزی ارائه می‌دهد. مهاجرت به سریلانکا  از طریق پناهندگی روشی پر مخاطره و زمان بری است که امکان رد درخواست پناهندگی بسیار بالاست.