ویزای بازنشستگی مالزی

مهاجرت به مالزی روش های مختلفی دارد که یکی از راه های آن اخذ ویزای بازنشستگی مالزی بوده که برای افراد میان سال بهترین روش است. این کشور از سواحل شنی گرفته تا جنگل های بارانی گسترده تا پایتخت خیره کننده کوالالامپور، بازنشستگان زیادی دارد. علاوه بر همه این ها، هزینه های زندگی نسبتا ارزان نیز دارد. بنابراین، جای تعجب نیست که بازنشستگان به این کشور می‌روند. اگر می‌خواهید در این کشور جنوب شرقی آسیا بازنشسته شوید، باید مواردی مانند فرهنگ، قوانین ویزا، مالیات و موارد دیگر را درک کنید.

بررسی ویزای بازنشستگی مالزی

جهان در حال کوچکتر شدن است و بازنشستگی در خارج از کشور دیگر غیرمعمول نیست. اگر بتوانید سبک زندگی بهتری ایجاد کنید، هزینه زندگی خود را پایین بیاورید، یک ماجراجویی باورنکردنی را شروع کنید یا برف بیل را به گذشته تبدیل کنید، چرا در جای دیگر بازنشسته نمی‌شوید؟ دلایل شما هرچه باشد، این کشور ممکن است مکان مناسب شما باشد.

انتقال به این کشور مزایای بسیاری دارد. آب و هوا گرمسیری است. در فصول خشک کمتر رطوبت و در فصول مرطوب کمی مرطوب است و هر سال 2 فصل مرطوب و خشک وجود دارد. تقریبا همه انگلیسی صحبت می‌کنند. در واقع این اولین زبان تجاری کشور است. بنابراین، برقراری ارتباط و رفت و آمد آسان است. همه علائم راه نیز به انگلیسی و مالایی وجود دارد. بنابراین، استخدام ماشین به محض ورود و رانندگی نباید مسئله ای باشد. فقط به یاد داشته باشید که در اینجا، مانند انگلستان، آن ها از سمت چپ رانندگی می‌کنند. اگر بیرون از خانه قدم می زنید، همیشه به راست و چپ و دوباره راست نگاه کنید. در اینجا تعداد زیادی اسکوتر در جاده ها وجود دارد و بهتر است از اینکه متاسفم در امان باشید.

شما همچنین می‌توانید شهرهای پر هرج و مرج (کوالالامپور)، شهرهای کوچک و ساحلی آرام (کوتا کینابالو) و شهرهایی در مابین این دو (پنانگ، ایپوه و کوچینگ) را انتخاب کنید.

شرایط اخذ ویزای بازنشستگی مالزی

یکی از شرایط اخذ ویزای بازنشستگی مالزی، شرایط سنی است. چنانچه کمتر از 50 سال دارید باید شرایط زیر را داشته باشید:

اگر حداکثر نیمی از ودیعه برای خرید خانه استفاده نشده باشد و خرید بعدی انجام شود، به شرط آنکه ارزش آن بیش از 1000000RM (رینگیت) باشد، می‌توانید تقاضای بازپرداخت 150000RM (رینگیت) را پرداخت کنید. در صورتی که بیش از 50 سال دارید باید شرایط زیر را داشته باشید:

• این گواهی برای 150000RM (رینگیت) است. برداشت مجاز 50000RM (رینگیت) است و تعادل برای حفظ 10000RM (رینگیت) باقیمانده است. در صورت بازنشستگی ممکن است از این امر صرف نظر شود.
• برای بازنشستگان بالای 50 سال با حقوق بازنشستگی ایالتی حداقل 10000RM (رینگیت) در ماه، ممکن است شرط سپرده ثابت حذف شود.
• مجددا، خرید ملک به شرکت کننده این حق را می‌دهد که در صورت عدم استفاده از گواهی، آن را به 100000RM (رینگیت) کاهش دهد.

مزایای ویزای بازنشستگی مالزی

ویزای بازنشستگی مالزی مزایای بسیاری دارد. در نمودار زیر مهم ترین مزایای این ویزا را مشاهده می‌کنید:

این کشور فقط از درآمد کسب شده در این کشور مالیات می‌گیرد. یعنی اگر شما کار در مالزی انجام می‌دهید، باید مالیات پرداخت نمایید. بنابراین، اگر فقط از طریق حقوق بازنشستگی یا تأمین اجتماعی درآمد بازنشستگی کسب می‌کنید، مجبور به پرداخت مالیات بر درآمد خود نخواهید بود. اگر در این کشور کار کنید، بسته به درآمد شما تا 30% از شما مالیات می‌گیرد.

هزینه زندگی در مالزی

یکی از عوامل کلیدی هنگام برنامه ریزی برای بازنشستگی، ارزیابی هزینه زندگی در مالزی در طول سال های طلایی است. شما باید هزینه های مسکن، آب و برق، سفر و هزینه های مربوط به سبک زندگی خود را در نظر بگیرید. بنابراین، قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا رفتن به این کشور منطقی است، باید تجزیه و تحلیل هزینه را انجام دهید تا تصمیم بگیرید که زندگی در بودجه شما متناسب است یا خیر. متوسط ​​هزینه زندگی در این کشور 47.19% کمتر از ایالات متحده است. مهم است که توجه داشته باشیم که این اجاره را شامل نمی‌شود.

اجاره در این کشور به طور متوسط 73.73% ​​ارزان تر از اجاره در ایالات متحده است. مطمئنا هزینه زندگی و اجاره شما به سبک زندگی و همچنین شهری که برای زندگی انتخاب می‌کنید بستگی دارد. به عنوان مثال، یک آپارتمان یک خوابه در پایتخت کوالالامپور ماهیانه حدود 527.55$ (دلار) در مرکز شهر هزینه می‌کند. یک آپارتمان یک خوابه در حومه شهر به طور متوسط 297.71$​​ (دلار) هزینه دارد. در حالی که هزینه یک آپارتمان یک خوابه در جامعه کوچکتر به طور متوسط 254$​​ (دلار) در ماه در مرکز شهر و 166$ (دلار) در ماه در خارج از شهر است.

نمودار زیر توزیع هزینه زندگی در این کشور را نشان می‌دهد:

بیمه درمانی در مالزی

این کشور در منطقه به دلیل خدمات بهداشتی ارزان قیمت و با کیفیت شناخته شده است. سازمان بهداشت جهانی سیستم مراقبت های بهداشتی کشور را در رتبه 49 از سال 191 قرار داده است. این کشور زمانی توسط انگلیس مستعمره شد. بنابراین، بسیاری از پزشکان انگلیسی صحبت می‌کنند. همچنین، سیستم پزشکی از استانداردهای پزشکی غربی پیروی می‌کند. برای دریافت مراقبت های بهداشتی از یک متخصص، شما به سادگی به مطب دکتر می‌روید، ثبت نام می‌کنید و منتظر می‌شوید تا دیده شوید.

بیماران مجبور نیستند برای قرارهای ملاقات از ماه ها قبل برنامه ریزی کنند و نسخه های آن ها معمولا حدود 1 سوم آنچه در ایالات متحده انجام می‌دهند هزینه دارند. هزینه مراقبت های بهداشتی نیز ناچیز است. ویزیت پزشک برای اولین بار، بسته به نیاز بیمار، معمولا حدود 15$ تا 65$ (دلار) است و ویزیت های بعدی حدود 11$ تا 20$ دلار است. اگر به یک شب اقامت در بیمارستان نیاز دارید، هزینه اتاق خصوصی حدود 200$ (دلار) است. هزینه تست های خاص معمولا کمتر از 100$ (دلار) است.